میلاد با سعادت امام رضا علیه السلام مبارک باد

بسم الله الرحمن الرحیم

ابوالصّلت هروی می­گوید: از امام رضا علیه السلام شنیدم که فرمود: خداوند عزوجل به یكی از پیامبرانش وحی فرمود كه فردا صبح، اولین چیزی را که دیدی، بخور، دومی را پنهان کن، سومی را قبول کن، چهارمی را ناامید نكن و از پنجمی فرار کن. فردا صبح، حرکت کرد و در راه به كوهی سیاه و بزرگ رسید. ایستاد و گفت: پروردگار به من دستور داد که این را بخورم و تعجب کردم. سپس با خود گفت:‌ پرودگارم به من دستوری می دهد که توانایی انجام آن را داشته باشم. سپس به طرف آن حرکت کرد که آن را بخورد، و هر قدر که به آن نزدیک می­ شد، كوه كوچك­تر می شد تا به آن رسید و آن را به اندازۀ یک لقمه یافت، آن را خورد و از هر غذایی لذیذتر بود.

سپس حرکت کرد و تشتی از طلا یافت و گفت: پروردگارم به من دستور داده که این را پنهان کنم،‌ حفره ­ای ایجاد کرد و تشت را درون آن قرار داد و خاک بر آن ریخت و حرکت کرد، پشت سر خود را نگاه کرد و متوجه شد که تشت نمایان شده است، ‌با خود گفت:‌ من، کاری را که پروردگارم دستور داده بود، انجام دادم.

سپس به راه خود ادامه داد و پرنده ­ای دید كه عقابی به دنبال آن است،‌ پرنده اطراف آن پیامبر می­ چرخید، پیامبر با خود گفت: پروردگارم به من دستور داده که این را بپذیرم. پس آستین خود را باز کرد و پرنده داخل آن شد. عقاب گفت:‌ صیدم را كه چند روز است دنبال آن هستم گرفتی؟! گفت: پروردگارم به من دستور داده که این را ناامید نکنم. سپس قطعه­ ای از ران خود را جدا کرد و به سوی او انداخت و به راه خود ادامه داد. در بین راه به گوشت مرداری بدبو که کرم گذاشته بود برخورد کرد. گفت: پروردگارم به من دستور داده که از آن فرار کنم.

و بازگشت و در خواب دید كه گویا به او می­گویند: تو کاری که به آن مأمور بودی انجام دادی، آیا می­دانی آن­ ها چه بودند؟ گفت: نه. به او گفته شد، و اما كوه، غضب بود، انسان وقتی خشمگین می­ شود،‌ خود را نمی­ بیند، و از شدت غضب، ارزش خود را فراموش می­ کند، و وقتی که خود را حفظ نماید و ارزش خود را بشناسد و غضب او آرام گیرد، عاقبتش مانند یک لقمۀ لذیذی است که آن را بخورد. و اما تشت طلا، عمل صالح می ­باشد که وقتی انسان آن را پنهان كند،‌ خداوند می­ خواهد آن را آشكار کند تا همراه با ثواب آخرتی که خدا برایش ذخیره می­ کند، او را با آن عمل زینت دهد.

و اما پرنده، كسی بود كه تو را نصیحت می­ کند، او و نصیحتش را بپذیر.

و اما عقاب، نیاز بود که نزد تو می ­آید، هیچ وقت چنین کسی را ناامید نکن.

و اما گوشت بدبو،‌ غیبت بود، همیشه از آن فرار کن.

عیون اخبار الرضا، شیخ صدوق( ره)، ترجمه و تحقیق: محمد رحمتی­ شهرضا، ج1، ص 243 و 244

 

دوستان عزیز ما را از نظرات ارزشمند خودتان محروم نسازید.
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.

URL شما نمایش داده خواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.
عبارت تصویر را بازنویسی نمائید. (غیرحساس به حروف کوچک و بزرگ)
در لحظه لحظه مناجات هایتان با خدا،شدیداً التماس دعا.